Concert/ Concours

Norwegian and anthemic, this will rouse any audience!

Een tijdloze Amerikaanse folk‑ en gospelklassieker. Het lied vertelt de reis van een ziel die onderweg is naar een beloofd hiernamaals, eenvoudig, puur en diep doorvoeld. Bekend van vertolkingen door Burl Ives, Emmylou Harris en Johnny Cash, én van de film 1917 waarin Jos Slovick het lied zingt, blijft deze melodie generaties raken.

Knights of the Eternal Dawn voert de luisteraar mee in een duister, episch verhaal. In de laatste uren van een eeuwenlange nacht bereiden eenzame ridders zich voor op een beslissende strijd tegen de duisternis. De muziek schildert hun beraad, het afscheid van hun jonkvrouwen en de hoopvolle woorden die hen worden meegegeven. Wanneer het hoornsignaal klinkt, trekken de ridders vastberaden richting het middelpunt van het kwaad, een heroïsche tocht die in krachtige, contrasterende klankkleuren tot leven komt. 

Music of the Spheres werd geschreven in opdracht van de Yorkshire Building Society Band, die het stuk in mei 2004 voor het eerst uitvoerde tijdens de European Brass Band Championships in Glasgow.

Het stuk weerspiegelt de fascinatie van de componist voor de oorsprong van het heelal en de kosmische ruimte in het algemeen.

De titel is gebaseerd op een door Pythagoras geformuleerde theorie, die zei dat de kosmos werd geregeerd door dezelfde wetten waarvan hij had ontdekt dat ze de verhoudingen van toonfrequenties in de muzikale toonladder bepalen (‘Harmonia’ in het Oudgrieks, een term die eerder toonladder of stemming betekent dan harmonie – Griekse muziek was homofoon). Pythagoras geloofde verder dat deze verhoudingen correspondeerden met de afstanden van de zes bekende planeten tot de zon, en dat de planeten elk afzonderlijke tonen produceerden die zich combineerden tot een permanente hemelse melodie (die voor ons mensen helaas niet hoorbaar is). In dit werk vormen deze zes tonen de basis van de gedeelten Music of the Spheres en Harmonia.

Het werk begint met een hoornsolo met de naam t = 0, waarmee sommige wetenschappers het moment van de oerknal aanduiden, toen tijd en ruimte ontstonden. Dan volgt een voorstelling van de oerknal zelf, waarbij het gehele universum uitbarst vanuit één enkel punt.

Het volgende, langzame gedeelte, The Lonely Planet, is een meditatie over het ongelooflijke en onwaarschijnlijke samenspel van omstandigheden dat leidde tot de creatie van de Aarde als een planeet waarop leven mogelijk is – en over de constante zoektocht naar andere beschavingen elders in het heelal.

Asteroids and Shooting Stars beschrijft zowel de onschuldige als de gevaarlijke objecten die door de ruimte vliegen en een voortdurende bedreiging vormen voor onze planeet. Het stuk eindigt met The Unknown, waarmee we in het ongewisse blijven over de vraag of onze steeds uitgebreidere verkenning van het universum uiteindelijk zal leiden tot verlichting of vernietiging.

Written in June 2005 by Kenneth Downie for the 25th. Anniversary of the Netherlands Brass Band Championships in 2005 and used again in 2006, the composer writes :

I borrowed the title for this music from J.S.Bach, some of whose great contrapuntal keyboard works bearing that name I struggled to play as a student. Any similarity with Bach is very loose and superficial however. I am really only using the term to describe a suite, invented by me which happens to be in three movements.

The first idea in the Prelude does have a hint of counterpoint about it, but it is only a veneer and by the time the euphonium melody appears at the Meno Mosso, we are in a more lyrical style which is further developed by the cornets.

The second movement, Larghetto Espressivo, is an affectionate glance at the music of the late 18th./ early 19th. century, and calls for a singing style, with great sensitivity. The closing horn calls should be full of nostalgia.

The finale, Caprice brings back a quick change of tempo and mood. The aim is to be light hearted and good humoured, while always remaining musical and avoiding vulgarity. Hopefully by the end, players and listeners will have enjoyed themselves.

Sylvester Suite werd door componist Marc van Delft geschreven in de Kerst-Nieuwjaarstijd, rond nieuwjaar, de ‘Sylvestertijd’.

Het werk kent een plechtige inleiding met diverse soli in het middengedeelte. Het mars-achtige thema mondt uit in een majestueus slot.

Verplichte werk 4e divisie Brass Band - Gouden Spiker Festival 2019

Arm waren ze. Bitter arm vaak: de Westfaalse en Nederduitse jongens en mannen die jaarlijks naar Nederland liepen om hier als hannekemaaiers bij een Friese, Groningse of Noord-Hollandse boer te werken.

"War in der Heimat bittere Not, in Holland gabs Verdiensten und Brot" was hun motto.

Vanaf de 17de eeuw tot ver in de 19de eeuw was hier beduidend meer te verdienen dan daar. Met spek en brood in de zak en de zeis over de schouder togen de arbeidsmigranten gewoonlijk na Pinksteren deze kant op om te helpen bij het grasmaaien en hooien op de boerderijen. Vanaf verzamelpunten trokken ze groepsgewijs door en zo zwol de groep vanzelf aan. Samen reizen was immers veiliger in verband met struikroverij. 

De werkkrachten boden zichzelf aan op de ’poepenmarkt’. Dat was meestal een hoekje op de veemarkt, de plek bij uitstek om boeren tegen te komen. Eenmaal bekend keerde de seizoensknecht vaak jarenlang terug naar dezelfde boerderij. Hoewel ze bekend stonden als harde werkers, is de vraag hoe vriendelijk de hannekemaaiers door de Nederlanders werden bejegend. Ze hadden in ieder geval bijnamen die in onze oren niet echt vleiend klinken: poep, mof, mier, spekvreter.  

Hoewel de naam hannekemaaier naar het werk in de hooibouw verwijst, waren er ook ’gastarbeiders’ die langer kwamen. Eerder in het voorjaar was er werk in het wieden en uitdunnen van bijvoorbeeld vlas of suikerbieten. En na de maai- en hooitijd bleef een deel nog om granen en najaarsgewassen te helpen binnenhalen.

Openingswerk geschreven ter gelegenheid van Taptoe Groningen.
Flex-4 bezetting met percussie

Lux Aurumque (Light and gold) is een buitengewoon aangrijpende bewerking van een van Eric Whitacre's meest populaire koorwerken. Prachtige, eenvoudige drieklanken versmelten van het ene mooie akkoord naar het andere en creëren een langzaam ontwikkeling van kleuren en licht.

Bij zijn afscheid als dirigent van de brassband Halleluja Menaam kreeg Ido Gerard Kempenaar van de vereniging een korte koraalcompositie cadeau.

Het werk gaat over de liedboek-melodie ‘Rechter in het licht verheven’, in het Fries 'Ivich Rjochter, Jo dy’t binne’. Het is een korte koraalfantasie gebaseerd op de muzikale motieven uit het lied. Deze motieven zijn zodanig getransformeerd dat daarmee de karaktertrekken van deze unieke dirigent heel beeldend worden weergegeven. De luisteraar hoort zijn gedrevenheid, zijn zeer persoonlijke kijk op partituren en zijn muzikale en hartstochtelijke benadering ervan. In combinatie met de prachtige, sobere liedmelodie wordt hem een veelzijdige muzikale ode bereid. 

Componist Rob Goorhuis heeft Haddo House geschreven ter ere van een familie bruiloftsfeest in Schotland. Een sprookjesachtig huwelijksfeest met muziek van Pachelbel en typisch Schotse klanken verweven in een prachtige compositie.

Met dit werk biedt Rob Goorhuis de bands een werk dat op elk niveau gespeeld kan worden en voor al die niveaus een zekere uitdaging bezit. Gratitude werd geschreven in opdracht van een muziekliefhebber pur sang die haar ouders en familie met dit werk, en dus op een bijzondere wijze, haar dankbaarheid (Gratitude) wil tonen.

In 2024 bewerkt voor fanfareorkest bij gelegenheid van het 100-jarig bestaan van CMV Tida Kira Munnekezijl.

Gratitude van Rob Goorhuis is een prachtige eigentijdse bewerking van het overbekende Psalm 150 uit het Liedboek der Kerken. De melodie is oorspronkelijk Zwitsers en werd gecomponeerd in 1562. Voordat het lied aan het einde in al haar grootsheid naar voren komt bereidt de componist dit op geraffineerde wijze voor. Steeds zet hij muzikanten en luisteraars, waarschijnlijk onbedoeld, op het verkeerde been en weet hij dat wat komen gaat uit te stellen en weer iets nieuws toe te voegen. Bijzondere toevoeging is het melodisch slagwerk dat deze compositie nog meer glans geeft.

Met dit werk biedt Rob Goorhuis de bands een werk dat op elk niveau gespeeld kan worden en voor al die niveaus een zekere uitdaging bezit. Gratitude werd geschreven in opdracht van een muziekliefhebber pur sang die haar ouders en familie met dit werk, en dus op een bijzondere wijze, haar dankbaarheid (Gratitude) wil tonen.

In 2024 bewerkt voor fanfareorkest bij gelegenheid van het 100-jarig bestaan van CMV Tida Kira Munnekezijl.

Gratitude van Rob Goorhuis is een prachtige eigentijdse bewerking van het overbekende Psalm 150 uit het Liedboek der Kerken. De melodie is oorspronkelijk Zwitsers en werd gecomponeerd in 1562. Voordat het lied aan het einde in al haar grootsheid naar voren komt bereidt de componist dit op geraffineerde wijze voor. Steeds zet hij muzikanten en luisteraars, waarschijnlijk onbedoeld, op het verkeerde been en weet hij dat wat komen gaat uit te stellen en weer iets nieuws toe te voegen. Bijzondere toevoeging is het melodisch slagwerk dat deze compositie nog meer glans geeft.

Al eeuwenlang zijn volksliederen een belangrijke inspiratiebron voor veel componisten.

Patrick Millstone bleef dicht bij huis door oude Friese liederen in een nieuw jasje te steken. In deze compositie voor Brass Band zijn de volgende Friese (volks)liederen (zogenaamde sankjes) verwerkt.

1.        Frysk Folksliet
2.        It feintsje út Menaam
3.        De Boalserter Merke
4.        Wâldsang
5.        Simmermoarn
6.        Grouwster Weagen
7.        It Marke (It wie op in Simmerjûn)
8.        Yn ‘e Snitser merke
9.        It famke fan Burgumerdaam

“Muziek is altijd om ons heen, we moeten alleen leren ernaar te luisteren”. Met dat idee en de Rij van Fibonacci als basis, heeft componist René Pisters een nieuw en energiek werk voor Brass Band geschreven. Uitermate geschikt als openingswerk voor uw concert of concoursprogramma.

De Rij van Fibonacci is genoemd naar Leonardo van Pisa, die als bijnaam ‘Fibonacci (zoon van Bonaccio)’had. De Fibonacci Rij benoemd een wiskundige reeks die begint met 0 en 1, en vervolgens is elk element van de rij steeds de som van de twee voorgaande elementen.
0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34 …

Na 23 cijfers herhaald de reeks zich op een hoger niveau. De componist heeft alle cijfers in de reeks “herleid” naar de tonen a t/m g. (Met de vrijheid hier en daar kruizen en/of mollen te gebruiken.) In de volgorde van Fibonacci ontstaat hierdoor een melodielijn die als uitgangspunt van deze compositie is gebruikt. Het idee “muziek is altijd om ons heen, we moeten alleen leren ernaar te luisteren” lijkt hiermee bevestigd.

Evening Rise Spirit Come is de Engelse versie van een Indiaans nummer, waarschijnlijk een Hopi-nummer. Het is een van de bekendste sjamanistische liedjes. Ondertussen wordt het ook gezongen in tal van christelijke kerken. In tegenstelling tot andere Indiase sjamanistische liederen is het meer een rustig, aanhoudend, meditatief lied.

Patrick Millstone heeft een prachtige bewerking gemaakt voor Harmonie, Fanfare en Brass Band. En is uitermate geschikt voor uw concert of inspeelwerk voor concours.

…alles begint met een intocht, een binnenkomst.
‘Pak het publiek’ met Entry! Een korte openingsfanfare, zowel statig en flitsend, waarmee je de toon zet voor het concert. 
Een aanrader!

Deze ene, unieke, prachtige wereld waarin we leven. Waarin we liefhebben, lachen, rouwen, huilen en vrezen. Waarin we verwekken, baren, doden en vernietigen. Bekijk deze wereld eens van buitenaf...

Geschreven voor de Provinciale Brassband Groningen voor hun 30-jarig jubileum.

Maak kennis met de muziek van deze 16^e eeuwse Italiaanse componist Giovanni Gastoldi in dit fraai klinkend arrangement.

Giovanni Gastoldi (1556-1622) componeerde missen, motetten, psalmen, madrigalen en balletti.

Zijn Balletti per cantare, sonare e ballare (om te zingen, te spelen en te dansen) zijn vele malen herdrukt en waren in heel Europa geliefd. Meestal met een wereldse tekst over liefde en natuur. Zoals wel vaker in de muziekgeschiedenis kreeg een bekend lied jaren later een religieuze tekst. In dit geval het veel gezongen kerklied ‘Geest van hierboven’. (In dir ist Freude)

Arrangeur Henk van Belcum koos voor deze medley de volgende balletti;

• Amor vittorioso,
• Il constante,
• La Sirena,
• L’umorista en
• L’Innamorato (In dir ist Freude)

Alienus: het is een woord dat meer betekent dan alleen buitenaards. Het staat voor het vreemde, het onbekende, het anders-zijn. Het staat voor wat van buitenaf komt en toch diep vanbinnen vragen oproept.

In dit werk kan het veel dingen zijn: een alien, een onbekende, een vreemdeling – of een mens van wie het wezen zich aan ons begrip onttrekt. In mijn fantasie voor brassband vertel ik over een ontmoeting: mensen stuiten op een slapend, raadselachtig schepsel. Ze bekijken het met verbazing – en met angst. Aarzelend komen ze dichterbij, gedreven door nieuwsgierigheid. Ze onderzoeken het, overschrijden de onzichtbare grenzen van respect en nederigheid, totdat het schepsel uiteindelijk ontwaakt. Wat er dan gebeurt, blijft onuitgesproken. Eenieder mag in de muziek een eigen verhaal ontdekken of zich er gewoon door laten meevoeren.

De melodie is ontleend aan een oude geest: het kerklied Wachet auf, ruft uns die Stimme, in 1599 geschreven door Philipp Nicolai en later vereeuwigd door Johann Sebastian Bach in zijn gelijknamige cantate. In de finale klinkt het koraal in volle pracht – uitgevoerd in twee verschillende maatsoorten tegelijk, als een echo die door de zalen van een denkbeeldige kerk weergalmt.