Fanfare

Leaves of Grass van Rob Goorhuis is een monumentale compositie voor sopraansolo en fanfare, gebaseerd op de poëzie van Walt Whitman. Met dit werk voltooit Goorhuis zijn reeks fanfarecomposities die geworteld zijn in Whitmans gedichten. Een artistiek uitgesproken concertwerk voor orkesten die kiezen voor poëtische fanfareprojecten met vocale diepgang en literaire zeggingskracht.

Op 19 september 1991 werd het gemummificeerde lichaam van een man gevonden op de Similaun in de Ötztaler Alpen. De gletsjer waarin de man werd gevonden – compleet met zijn persoonlijke bezittingen – had het lichaam gedurende 5300 jaar geconserveerd. Zijn kleding en wapens waren behoorlijk goed bewaard gebleven en verschaffen ons meer inzicht in de betreffende periode. De Oostenrijkse natuurfilmer Kurt Mündel reconstrueerde het leven van deze man en maakte een op feiten gebaseerde film over hoe het er destijds mogelijk aan toe ging. Otto M. Schwarz gebruikte de documentaire als inspiratiebron en schreef een werk voor symfonisch blaasorkest om de ‘man in het ijs’ muzikaal nieuw leven in te blazen.

Een kerstlied dat u kent, met een melodie die u misschien niet kent. De Normandy Carol is een prachtig, traditioneel Frans kerstlied uit de 13e eeuw dat ook wel verbonden is geraakt met de bekende kersttekst van ‘Away in a Manger’.

Deze 13e-eeuwse Normandische melodie brengt een compleet andere sfeer met zich mee.

Deze compositie verbeeldt de reis van Abel Tasman, de beroemde ontdekkingsreiziger uit het Nederlandse Lutjegast. Het werk ontwikkelt zich van de aankomst op het later naar hem genoemde Tasmanië tot aan de dramatische keerzijde van deze geschiedenis. Zo ontstaat een emotionele balans tussen avontuur en de tragische gevolgen voor de inheemse bevolking van het eiland. Lyrische klanken worden afgewisseld met ritmische en krachtige passages, zodat de muzikanten en luisteraars zich geen moment hoeven te vervelen!

Een tijdloze Amerikaanse folk‑ en gospelklassieker. Het lied vertelt de reis van een ziel die onderweg is naar een beloofd hiernamaals, eenvoudig, puur en diep doorvoeld. Bekend van vertolkingen door Burl Ives, Emmylou Harris en Johnny Cash, én van de film 1917 waarin Jos Slovick het lied zingt, blijft deze melodie generaties raken.

Penta Kômai van Arend Gerds is een ritmisch, helder opgebouwde fanfarecompositie waarin vijf korte muzikale “kamers” elkaar in vaart en kleur afwisselen.

Penta Kômai werd geschreven in opdracht van de werkgroep Klankenklooster van Museum Elburg voor de fanfares die actief zijn binnen de gemeente Elburg. De oorspronkelijke compositie bestaat uit vier delen, waarvan elk is gewijd aan een van de vier kernen met een fanfarevereniging: Elburg, Doornspijk, ’t Harde en Oostendorp. Daarnaast krijgt ook de vijfde dorpskern, de Hoge Enk, in meerdere delen een muzikale plaats. Voor deze uitgave is het werk gecomprimeerd tot een concoursversie, zodat het tevens geschikt is voor uitvoering tijdens concoursen en festivals.

Crazy Boys van Bas van Millus is een luchtige, energieke mix van swing en rock, geschreven voor zowel harmonie als fanfare. Het stuk bruist van ritmische vaart, speelse melodieën en een knipoog‑achtige bravoure die het publiek direct meeneemt.

Door de vlotte stijl, korte spanningsbogen en het aanstekelijke karakter is Crazy Boys heel geschikt als tussendoor‑nummer of als frisse, humorvolle afsluiter van een concert. 

Leaves of Grass van Rob Goorhuis is een monumentale compositie voor sopraansolo en fanfare, gebaseerd op de poëzie van Walt Whitman. Met dit werk voltooit Goorhuis zijn reeks fanfarecomposities die geworteld zijn in Whitmans gedichten. Een artistiek uitgesproken concertwerk voor orkesten die kiezen voor poëtische fanfareprojecten met vocale diepgang en literaire zeggingskracht.

Een warm, lyrisch en spiritueel werk waarin melodische eenvoud prachtig samenvloeit met de rijke klank van de fanfare. Een sfeervol werk passend in de stijl “Soli Deo Gloria” en “Guardian of my Soul".

A Cradle in Bethlehem is een ingetogen en warm kerstlied dat al jarenlang mensen raakt. In dit fanfare‑arrangement heeft Willem Flisijn de zachte melodie en serene sfeer behouden, terwijl hij deze verrijkt met de karakteristieke klankkleur van de fanfare.

BERO is een krachtige mars van Robert Theeuwen, doordrenkt met de brede, heroïsche klanktaal van Wagner. De titel verwijst naar Bero, de grondvester van Beringe, wiens vastberadenheid en pioniersgeest in de muziek voelbaar blijven.

Een trotse, waardige mars die verleden en muzikale grandeur samenbrengt.

De zomer van 2026 bracht een warme bries én een golf aan inspiratie met zich mee. Feike van Tuinen ving dat gevoel in Summer Tales: vijf muzikale schetsen die samen een zomers verhaal vormen, lichtvoetig, kleurrijk en vol kleine momenten die blijven hangen.

Maar vanaf nu is het jullie beurt.
Deze muziek is geen vaststaand verhaal, maar een open uitnodiging. Jullie mogen zelf bepalen hoe de delen heten, in welke volgorde ze klinken, hoeveel hoofdstukken jullie willen vertellen, en welke sfeer jullie willen oproepen. Het is jullie eigen zomerse vertelling, gevormd door jullie klank, jullie interpretatie, jullie fantasie.

Veel speelplezier, en vooral veel zomerse verhalen!

Eunoia, een uit het Grieks afkomstig begrip, betekent ‘goed denken’. Men gebruikt ook wel de betekenis ‘welwillendheid’ of ‘verbinding makend’. Rob Goorhuis koos deze titel voor een korte maar intense compositie, die een inleiding vormt op de twee werken die Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide onder leiding van Bart Deckers tijdens het WMC van 2026 speelde in de 1ste divisie.

Opname: Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide o.l.v. Bart Deckers
WMC 18 juli 2026 - Rodahal Kerkrade

The Goodbye Song van Eberhard Storch is een warm en toegankelijk werk dat zich kenmerkt door zijn lyrische melodie en zachte, bijna contemplatieve sfeer. Het stuk werd oorspronkelijk gecomponeerd als een muzikaal afscheidsmoment: een melodie die niet alleen loslaten uitdrukt, maar ook dankbaarheid en verbondenheid.

In deze nieuwe bewerking van Willem Flisijn krijgt het werk een frisse, eigentijdse klank.

El Choclo, gecomponeerd door Ángel Gregorio Villoldo, geldt als een van de vroegste en meest iconische tangos uit het Argentijnse repertoire. In deze fanfarebewerking van Willem Flisijn krijgt het werk een nieuw, krachtig klankpalet waarin de ritmische spanning, dansante energie en melodische elegantie volledig tot hun recht komen. Deze versie benadrukt zowel de warme lyriek van de oorspronkelijke tango als de robuuste kleuren van de moderne fanfare.

De marsen van Johann Schrammel staan bekend om hun Weense charme, ritmische vitaliteit en door koperblazers aangedreven melodieën. Wien bleibt Wien! belichaamt deze stijl, met een marsritme, pakkende koperthema’s en een feestelijke sfeer die de trots van Wenen weerspiegelt.

De Invercargill March, gecomponeerd door Alex Lithgow, behoort tot de meest herkenbare en geliefde marsen binnen het internationale blaasmuziekrepertoire. Met zijn energieke karakter, heldere melodische lijnen en typisch Britse marsstijl weet het werk al meer dan een eeuw zowel musici als publiek te enthousiasmeren.

Doggerland, het “Atlantis van de Noordzee”, was ooit een levendig landschap waar rivieren stroomden en mens en dier samenleefden. Mammoeten, neushoorns en Neanderthalers bevolkten een wereld die nu volledig is verdwenen. Een plotselinge klimaatverandering en een verwoestende tsunami maakten een einde aan dit rijk van stilte en ruimte.

Doggerland brengt deze verloren wereld opnieuw tot leven in klanken die geworteld zijn in enneatoniek en hexatoniek.

Nederland, Let Op Uw Schoonheyt

When asked by the city of Biberist (Switzerland), to compose a piece for its 150th anniversary, Gauthier Dupertuis thought of a frenetic work, possessed with energy and a constant pulsation from the first to the last note. In this sense the composer was inspired by “plasma”, the fourth state of matter (after the solid, liquid, and gaseous states) which makes up, for example, lightning or the sun.

Like a plasma ball, whose colors and shapes constantly vary, the musical material of the work is gradually transformed, both in the rhythmic signatures and harmonies and in its atmospheres: it is the same material, but always under a different shape. Sometimes rhythmic and dancing, sometimes solemn and majestic, or soft and lyrical, the work finds its unity in the omnipresence of an ostinato and similar rhythmic and melodic structure.

Plasma was premiered in September 2024.

Tijdreis is de eerste compositie die Micha Hamel voor fanfareorkest heeft geschreven en kwam tot stand op verzoek van dirigent Tijmen Botma en het Gelders Fanfare Orkest. Tijdreis werd voor het eerst uitgevoerd in de concertreeksToekomstmuziek, met als hoogtepunt de deelname aan het Wereld Muziek concours in 2001. Deze compositie kan gezien worden als een terugblik op het leven van Micha Hamel als componist tot dan toe. Gedurende zijn carri?re heeft de componistveel muziek voor theaterproducties geschreven. In Tijdreis zijn een aantal van deze composities samengevoegd tot een suite. De muziek spreekt dan ook zeer tot de verbeelding. Veel wisselende karakters passeren de revue. vanoperette-achtige fragmenten tot opzwepende, moderne ritmische patronen en harmonieën. Micha Hamel hanteert een voor fanfare-orkest vernieuwend klankbeeld waardoor elk instrument een interessante partij heeft. Tevens wordt het werkgekenmerkt door het vele gebruik van verschillende slaginstrumenten. Voor muzikant en luisteraar is Tijdreis dan ook een welkome aanvulling op het huidige fanfare-repertoire.

Music of the Spheres werd geschreven in opdracht van de Yorkshire Building Society Band, die het stuk in mei 2004 voor het eerst uitvoerde tijdens de European Brass Band Championships in Glasgow.

Het stuk weerspiegelt de fascinatie van de componist voor de oorsprong van het heelal en de kosmische ruimte in het algemeen.

De titel is gebaseerd op een door Pythagoras geformuleerde theorie, die zei dat de kosmos werd geregeerd door dezelfde wetten waarvan hij had ontdekt dat ze de verhoudingen van toonfrequenties in de muzikale toonladder bepalen (‘Harmonia’ in het Oudgrieks, een term die eerder toonladder of stemming betekent dan harmonie – Griekse muziek was homofoon). Pythagoras geloofde verder dat deze verhoudingen correspondeerden met de afstanden van de zes bekende planeten tot de zon, en dat de planeten elk afzonderlijke tonen produceerden die zich combineerden tot een permanente hemelse melodie (die voor ons mensen helaas niet hoorbaar is). In dit werk vormen deze zes tonen de basis van de gedeelten Music of the Spheres en Harmonia.

Het werk begint met een hoornsolo met de naam t = 0, waarmee sommige wetenschappers het moment van de oerknal aanduiden, toen tijd en ruimte ontstonden. Dan volgt een voorstelling van de oerknal zelf, waarbij het gehele universum uitbarst vanuit één enkel punt.

Het volgende, langzame gedeelte, The Lonely Planet, is een meditatie over het ongelooflijke en onwaarschijnlijke samenspel van omstandigheden dat leidde tot de creatie van de Aarde als een planeet waarop leven mogelijk is – en over de constante zoektocht naar andere beschavingen elders in het heelal.

Asteroids and Shooting Stars beschrijft zowel de onschuldige als de gevaarlijke objecten die door de ruimte vliegen en een voortdurende bedreiging vormen voor onze planeet. Het stuk eindigt met The Unknown, waarmee we in het ongewisse blijven over de vraag of onze steeds uitgebreidere verkenning van het universum uiteindelijk zal leiden tot verlichting of vernietiging.

Harrie Janssen liet zich voor zijn werk “Bliss of Solitude” inspireren door het gedicht “I Wandered Lonely as a Cloud” van William Wordsworth. In dit gedicht beschrijft Wordsworth hoe een ontmoeting met een veld vol dansende narcissen een blijvende indruk achterlaat die later, in stilte en afzondering, opnieuw vreugde oproept.

In “Bliss of Solitude”, geschreven voor fanfareorkest en gemengd koor (SATB), vertaalt Janssen dit gegeven naar muziek, met aandacht voor verstilling, herinnering en innerlijke beleving.

De compositie werd geschreven in opdracht van Triple F Collective, een projectmatig fanfare-ensemble van circa 55 professionele en hooggekwalificeerde amateurmusici onder leiding van dirigent Frenk Rouschop, dat zich richt op zowel muzikale kwaliteit als bredere culturele en educatieve doelen.