Concert/ Concours

In deze turbulente tijden waarin de wereld geconfronteerd wordt met uitdagingen en conflicten, biedt dit stuk een krachtige boodschap van bezinning, hoop en verbondenheid. Prachtige melodieën en aangrijpende harmonieën als we eer betonen aan de slachtoffers van oorlog en streven naar een toekomst van vrede en verzoening. Ervaar de kracht van muziek om ons te verenigen en te inspireren in deze tijd van onzekerheid en verandering.

Music from "De Efteling"

Villa Volta is de naam van een attractie in de Efteling te Kaatsheuvel. 'Dit huis, dit vervloekte huis...' Zo begint 'bokkenrijder' Hugo van den Loonsche Duynen zijn drieste testimonium. De naam werd overgenomen door roversbendes die in de loop van de achttiende eeuw zuidelijk Nederland teisterden. Ruud Bos schreef deze spannende compositie en werd vakkundig gearrangeerd door Anton Weeren.

Music from "De Efteling"

Fata Morgana is een betoverende darkride in de Efteling, gebaseerd op de verhalen uit 1001 Nacht. Deze magische boottocht voert je door een verboden oosterse stad, waar je langs weelderige paleizen, bruisende markten en donkere kerkers komt. Onderweg kom je oog in oog te staan met de schatten van de sultan, exotische dieren en mysterieuze figuren. De muziek zal ook herkenbaar zijn voor elke Efteling-bezoeker.

Music from "De Efteling"

Vogel Rok is een indoor achtbaan in de Efteling, geïnspireerd door het avontuur van Sinbad en de Roc-vogel uit de 1001 Nachten. Deze spannende rit neemt je mee op een snelle vlucht door het donker, langs kronkelende slangen en andere verrassingen. De muziek is een genot voor Efteling-liefhebbers en draagt bij aan de magische sfeer van de attractie. Vogel Rok bevindt zich in het avontuurlijke Reizenrijk en biedt een unieke ervaring waarbij je je voelt als Sinbad de Zeeman op een van zijn avonturen.

The Greatest Hits by Donna Summer

Donna Summer (Boston, 31 december 1948 – Key West, 17 mei 2012), was een Amerikaans zangeres, songwriter en artieste. Ze was het bekendst van haar discohits uit de jaren 70, die haar de bijnaam "Queen of Disco" opleverden. Als een van de weinige discosterren slaagde ze er ook in om hits te scoren in andere genres als r&b en dancepop. In deze medley: MacArthur Park, Bad Girls en Hot Stuff

Geïnspireerd door de rijkdom en levendigheid van het traditionele Ierse repertoire weeft dit werk voor blaasorkest een sonische reis door drie emblematische melodieën: The Kesh Jig, Molly Bán en Star of the County Down. Vanaf de eerste maten voert The Kesh Jig ons mee in de bruisende energie van Ierse muzieksessies, waar de verschillende secties van het orkest met elkaar lijken te converseren in een opzwepende dans. De sfeer verandert dan met Molly Bán, een ballade doordrenkt met zoetheid en nostalgie, die plaats maakt voor een lyrische expressiviteit gedragen door de kleuren van het orkest. Star of the County Down ten slotte, met zijn resoluut uitgesproken karakter, sluit het werk af met een opzwepende ritmische vlucht, die de wilde landschappen en de ontembare ziel van Ierland oproept. Op het kruispunt van folklore en moderne orkestmuziek viert dit werk de overdracht van traditionele melodieën door ze een nieuwe, levendige en suggestieve geluidsomgeving te geven.

"The Witch Hunt" is een epische compositie die je zeker kippenvel zal bezorgen. Ga mee op een reis vol bezweringen, helse dansen, borrelende ketels, hekserij, offers en magie die een Sabbatnacht waardig is. Deze wereld zal je rillingen bezorgen en het publiek in vervoering brengen. Na een epische introductie volgt een kalm gedeelte voor de bezweringen, gevolgd door een helse dans. Een hectische jacht leidt dan terug naar het openingsthema. Doe mee aan de jacht met "The Witch Hunt"!

Stap in de tijdmachine en reis terug naar het Krijt, een periode waarin de aarde werd bevolkt door majestueuze en gevaarlijke dinosauriërs. "A Trip to Cretaceous" neemt je mee op een muzikale reis door deze fascinerende wereld, waar de prehistorische bewoners tot leven komen.

Het werk begint met een dramatische introductie die de luisteraars direct in de gevaarlijke wereld van het Krijt plaatst. Vervolgens worden verschillende scènes muzikaal uitgebeeld, van de rustige momenten in de oerwouden tot de spannende confrontaties tussen de dinosauriërs.

Een indrukwekkende compositie van de Franse componist Guillaume Détrez.

Een mooie medley met de beste en meest bekende Toscaanse volksliederen. In deze medley: Peschi fiorenti, La rigiri e fai la rota, La veneranda, La biritullera, Giovanottino, La strada dell’amore, Il trescone. Gearrangeerd door meester arrangeur Lorenzo Bocci.

Henri Gerrits, een gewaardeerd Nederlands componist en arrangeur, schreef 'The Mayor has a Moustache' voor een burgemeester die afscheid nam. Gerrits staat bekend om zijn veelzijdigheid in het componeren en arrangeren van muziek voor verschillende ensembles, waaronder bigbands en kopersecties. Zijn werk wordt gekenmerkt door creativiteit en een diep begrip van muzikale theorie. De funky compositie 'The Mayor has a Moustache' weerspiegelt Gerrits' unieke stijl en humor, waarbij hij een speelse draai geeft aan het traditionele beeld van een burgemeester. De levendige kleuren en moderne stijl maken het een opvallend en memorabel stuk.

Gin Fizz on the Rock is een dynamisch stuk, perfect voor het openen van je concerten. Deze levendige en energieke cocktail in rocktempo begint met een ritmische introductie, gevolgd door het hoofdthema. Daarna volgt een centraal gedeelte met imitatieve inzetten, voordat het thema definitief terugkeert. Een heerlijk stuk om zonder mate van te genieten.

Op 14 september 2021 overleed Luc Craps op 59-jarige aan de gevolgen van kanker. Hij was een echte gangmaker, uiterst grappig als het kon, ernstig waar nodig. Enige tijd na zijn overlijden vroeg Lucs echtgenote Erika aan goede vriend Roger een werk te schrijven als blijvende herinnering aan Luc. 

Luc, een begenadigd cornetspeler, was Bravoermuzikant van het eerste uur. Hij stond eveneens mee aan de wieg van Quatre Brass, een spin-off van Bravoer bestaande uit vier muzikanten, waaronder de componist van dit werk.

Daarom vangt de compositie aan met een tedere melodie, uitgevoerd door 4 solisten. Omdat de componist weet dat Luc erg ontroerd kon raken van eenvoudige, melodische muziek werd het werk daarom bewust in deze stijl geschreven.

Debussy’s La Cathédrale Engloutie is een impressionistisch meesterwerk dat de legende verbeeldt van een verzonken kathedraal die bij zonsopkomst langzaam uit de zee oprijst.

In deze bewerking voor fanfare, speciaal geschreven voor het Nationaal Jeugd Fanfare Orkest, heeft Jord Spruyt de rijke klankkleuren en mystieke sfeer van het origineel op overtuigende wijze vertaald naar het koper- en saxofoonensemble. De muziek ademt een majestueuze rust, waarin golvende harmonieën, plechtige akkoorden en subtiele dynamiek samen een betoverend klanklandschap vormen.

Een sprankelende ode aan vreugde en verbondenheid met Hymn of Joy, gebaseerd op het wereldberoemde thema uit Beethovens Negende Symfonie. Dit tijdloze motief, dat generaties heeft geïnspireerd, krijgt in deze fanfarebewerking een frisse, eigentijdse gloed.

Arrangeur Willem Flisijn heeft een versie gecreëerd die de kracht van het originele werk respecteert, maar tegelijk de warme klankkleuren en dynamische mogelijkheden van de fanfare volledig benut. Heldere melodielijnen, rijke harmonieën en een energieke opbouw zorgen voor een uitvoering die zowel herkenbaar als verrassend is.

Deze bewerking nodigt musici én publiek uit om samen de vreugde te vieren die Beethoven ooit zo meesterlijk verklankte. Een muzikale glimlach, verpakt in koper en slagwerk.

Hex, een vernieuwend en kleurrijk werk dat in 2025 werd gecomponeerd in opdracht van muziekvereniging Caecilia uit America (Nederland). Het stuk werd speciaal geschreven als inspeelwerk voor hun concoursdeelname, waarbij op verzoek optionele partijen voor fluit en klarinet aan de oorspronkelijke instrumentatie zijn toegevoegd.

Hex ontleent zijn karakter aan een doordachte opbouw binnen de Messiaanse modi. Het werk opent met een krachtig fanfarethema in de eerste Messiaanse modus (hexatonisch), gevolgd door een reeks rijke enneatonische akkoorden uit de derde modus. Deze combinatie keert terug in variaties die het thematisch materiaal verder uitdiepen.

In het tweede gedeelte ontstaat een boeiende dialoog tussen een korte enneatonische melodie en een hexatonische tegenmelodie, geharmoniseerd in enneatonisch mineur. Het derde deel vormt de climax: de hexatonische melodie keert terug, nu in enneatonisch majeur geharmoniseerd, en groeit uit tot een dynamisch slot waarin echo’s van het oorspronkelijke fanfarethema opnieuw oplichten.

Hex is daarmee een compact maar expressief werk dat modale helderheid, ritmische energie en thematische samenhang verenigt — een eigentijdse toevoeging aan het repertoire voor fanfareorkest.

Met Symphonic Overture presenteert James Barnes een werk dat kracht, lyriek en symfonische grandeur naadloos verenigt. Oorspronkelijk gecomponeerd in opdracht van de U.S. Air Force Band, vormt deze ouverture een schitterend voorbeeld van Barnes’ vermogen om rijke melodieën en dynamische contrasten te verweven tot een meeslepende muzikale vertelling.

In deze nieuwe bewerking voor fanfare, verzorgd door Rickwin Poelma, krijgt het werk een frisse dimensie. De transparantie en klankkleur van het fanfareorkest brengen nieuwe accenten aan het licht, terwijl de oorspronkelijke energie en expressie volledig behouden blijven. Poelma’s arrangement getuigt van respect voor het origineel én van een diep begrip van het fanfare-idioom.

Uitgegeven door AM Music, biedt deze uitgave fanfareorkesten de kans om zich te verdiepen in een werk dat zowel technisch uitdagend als muzikaal bevredigend is. Symphonic Overture is uitermate geschikt als openingswerk voor concerten, festivals of concoursen, en zal zowel musici als publiek weten te raken met zijn krachtige karakter en emotionele diepgang.

Oan 'e Brek is een muzikale vertelling van de Oudegaaster Brekken, een uitgestrekt meer dat deel uitmaakt van het Friese merengebied. Een plek waar je de stilte nog kunt horen. En waar de elementen kunnen 'spoken'. 
Voor Meine Verbeek dé inspiratie om in muziek te verwoorden. Maar ook de 'Mienskip' en de humor van zijn geboortedorp Aldegea.

“Alleluia” is een muzikale uiting van lof en verwondering. Een werk waarin devotie en schoonheid hand in hand gaan. Oorspronkelijk gecomponeerd door Alejandro Consolacion II, brengt deze compositie een  serene melodiek en rijke harmonie tot leven die de luisteraar verbindt met het hogere.

Het aangrijpende verhaal van twee dorpsgenoten uit Minnertsga vormt de basis voor deze compositie die de spanning tussen wanhoop en hoop tastbaar maakt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog belanden ze in het beruchte strafkamp Ahlem. Dit werk weerspiegelt deze emotionele reis: van de onzekerheid in bezet Friesland tot de beklemming van gevangenschap, en van de duisternis van het kamp tot de bevrijding en terugkeer. 

In opdracht van WMC Kerkrade (NL) Opgedragen aan mijn dierbare vriend en inspiratie: Maestro Tijmen Botma De titel APATHEIA vindt zijn oorsprong in het stoïcisme en wordt treffend omschreven in de internationale bestseller Ikigai – The Japanese Secret to a Long and Happy Life. De stoïcijnen streefden niet naar roem of materieel succes, maar naar innerlijke rust: de afwezigheid van negatieve emoties zoals angst, schaamte en boosheid, en de aanwezigheid van positieve gevoelens zoals liefde, dankbaarheid, sereniteit en geluk. Deze staat van evenwicht, apatheia, vormt het hart van deze compositie.

Het werk opent met een mysterieuze cel – een muzikaal motief dat als rode draad doorheen de hele compositie geweven is. Deze cel groeit en transformeert organisch, en vormt de voedingsbodem voor een lyrische ontplooiing. Solistische lijnen ontvouwen geleidelijk het thematisch materiaal, met subtiele verwijzingen naar het daaropvolgende, meer signaalachtige deel. Hier worden technische en klankmatige uitdagingen niet geschuwd, maar steeds in dienst van de muzikale expressie. Vanaf maat 44 betreedt het werk een meer gelaagde en grandioze fase. Deze passage, waarin verschillende tempi, onafhankelijke lijnen en ad libitum-elementen samenkomen, biedt de dirigent volop ruimte voor interpretatie en persoonlijke invulling. De structuur en vrijheid doen denken aan Percy Grainger’s Lincolnshire Posy, en zorgen ervoor dat elke uitvoering uniek wordt. Dirigenten omschrijven dit soort passages vaak als de momenten waarop “de jonge knapen van de echte mannen worden onderscheiden”. Het middendeel van de compositie vormt zonder twijfel het emotionele hart van het werk. In deze passage wordt de luisteraar meegevoerd in een wereld van diepe gevoeligheid en expressie. Vanuit een intieme sfeer ontwikkelt zich geleidelijk een krachtige, melodische opbouw die uitmondt in een pakkende climax, gedragen door de volledige instrumentatie. Deze lyrische uitbarsting, rijk aan kleur en klank, vormt een moment van catharsis – een muzikale ademhaling waarin emotie, schoonheid en innerlijke rust samenkomen. De combinatie van transparante texturen en warme harmonieën maakt dit deel tot een intens beleefbare kernmoment binnen het werk. Met APATHEIA wil ik niet alleen een muzikale reis creëren, maar ook een innerlijke. Het werk is geschreven met liefde voor lyriek, diepgang en instrumentatie, en met diep respect opgedragen aan Tijmen Botma – een vriend, een inspirator, en een muzikale geest die deze staat van sereniteit als geen ander weet te belichamen.

beschikbaar omstreeks 10 september

In opdracht van WMC Kerkrade (NL) Opgedragen aan mijn dierbare vriend en inspiratie: Maestro Tijmen Botma De titel APATHEIA vindt zijn oorsprong in het stoïcisme en wordt treffend omschreven in de internationale bestseller Ikigai – The Japanese Secret to a Long and Happy Life. De stoïcijnen streefden niet naar roem of materieel succes, maar naar innerlijke rust: de afwezigheid van negatieve emoties zoals angst, schaamte en boosheid, en de aanwezigheid van positieve gevoelens zoals liefde, dankbaarheid, sereniteit en geluk. Deze staat van evenwicht, apatheia, vormt het hart van deze compositie.

Het werk opent met een mysterieuze cel – een muzikaal motief dat als rode draad doorheen de hele compositie geweven is. Deze cel groeit en transformeert organisch, en vormt de voedingsbodem voor een lyrische ontplooiing. Solistische lijnen ontvouwen geleidelijk het thematisch materiaal, met subtiele verwijzingen naar het daaropvolgende, meer signaalachtige deel. Hier worden technische en klankmatige uitdagingen niet geschuwd, maar steeds in dienst van de muzikale expressie. Vanaf maat 44 betreedt het werk een meer gelaagde en grandioze fase. Deze passage, waarin verschillende tempi, onafhankelijke lijnen en ad libitum-elementen samenkomen, biedt de dirigent volop ruimte voor interpretatie en persoonlijke invulling. De structuur en vrijheid doen denken aan Percy Grainger’s Lincolnshire Posy, en zorgen ervoor dat elke uitvoering uniek wordt. Dirigenten omschrijven dit soort passages vaak als de momenten waarop “de jonge knapen van de echte mannen worden onderscheiden”. Het middendeel van de compositie vormt zonder twijfel het emotionele hart van het werk. In deze passage wordt de luisteraar meegevoerd in een wereld van diepe gevoeligheid en expressie. Vanuit een intieme sfeer ontwikkelt zich geleidelijk een krachtige, melodische opbouw die uitmondt in een pakkende climax, gedragen door de volledige instrumentatie. Deze lyrische uitbarsting, rijk aan kleur en klank, vormt een moment van catharsis – een muzikale ademhaling waarin emotie, schoonheid en innerlijke rust samenkomen. De combinatie van transparante texturen en warme harmonieën maakt dit deel tot een intens beleefbare kernmoment binnen het werk. Met APATHEIA wil ik niet alleen een muzikale reis creëren, maar ook een innerlijke. Het werk is geschreven met liefde voor lyriek, diepgang en instrumentatie, en met diep respect opgedragen aan Tijmen Botma – een vriend, een inspirator, en een muzikale geest die deze staat van sereniteit als geen ander weet te belichamen.

De virtuoze flair van het klassieke thema Carnaval de Venice krijgt een frisse, eigentijdse glans in deze sprankelende bewerking voor fanfare door Willem Flisijn. Gebaseerd op het beroemde Venetiaanse volkslied, dat door talloze componisten als basis diende voor briljante variaties.

Deze bewerking combineert sierlijke solo’s tot dynamische tutti-passages, elk instrument krijgt de kans om te schitteren. Ook in een Fanfare met een kleinere bezetting.

Klaar om de maskers op te zetten en het feest te laten beginnen?

Met bruisende energie en onweerstaanbare charme dendert The Barber of Seville het podium op. Nu in een sprankelende fanfarebewerking van Willem Flisijn. Deze meesterlijke compositie van Gioachino Rossini, oorspronkelijk gecreëerd als opera buffa in 1816, is wereldwijd geliefd om zijn snelle ritmes, speelse melodieën en briljante humor.

Flisijns arrangement weet de originele levendigheid prachtig te vertalen naar het krachtige en kleurrijke klankpalet van een fanfareorkest, ook in een kleinere bezetting.