Concert/ Concours

Deze compositie verbeeldt de reis van Abel Tasman, de beroemde ontdekkingsreiziger uit het Nederlandse Lutjegast. Het werk ontwikkelt zich van de aankomst op het later naar hem genoemde Tasmanië tot aan de dramatische keerzijde van deze geschiedenis. Zo ontstaat een emotionele balans tussen avontuur en de tragische gevolgen voor de inheemse bevolking van het eiland. Lyrische klanken worden afgewisseld met ritmische en krachtige passages, zodat de muzikanten en luisteraars zich geen moment hoeven te vervelen!

Een tijdloze Amerikaanse folk‑ en gospelklassieker. Het lied vertelt de reis van een ziel die onderweg is naar een beloofd hiernamaals, eenvoudig, puur en diep doorvoeld. Bekend van vertolkingen door Burl Ives, Emmylou Harris en Johnny Cash, én van de film 1917 waarin Jos Slovick het lied zingt, blijft deze melodie generaties raken.

Penta Kômai van Arend Gerds is een ritmisch, helder opgebouwde fanfarecompositie waarin vijf korte muzikale “kamers” elkaar in vaart en kleur afwisselen.

Penta Kômai werd geschreven in opdracht van de werkgroep Klankenklooster van Museum Elburg voor de fanfares die actief zijn binnen de gemeente Elburg. De oorspronkelijke compositie bestaat uit vier delen, waarvan elk is gewijd aan een van de vier kernen met een fanfarevereniging: Elburg, Doornspijk, ’t Harde en Oostendorp. Daarnaast krijgt ook de vijfde dorpskern, de Hoge Enk, in meerdere delen een muzikale plaats. Voor deze uitgave is het werk gecomprimeerd tot een concoursversie, zodat het tevens geschikt is voor uitvoering tijdens concoursen en festivals.

Leaves of Grass van Rob Goorhuis is een monumentale compositie voor sopraansolo en fanfare, gebaseerd op de poëzie van Walt Whitman. Met dit werk voltooit Goorhuis zijn reeks fanfarecomposities die geworteld zijn in Whitmans gedichten. Een artistiek uitgesproken concertwerk voor orkesten die kiezen voor poëtische fanfareprojecten

met vocale diepgang en literaire zeggingskracht.

Eunoia, een uit het Grieks afkomstig begrip, betekent ‘goed denken’. Men gebruikt ook wel de betekenis ‘welwillendheid’ of ‘verbinding makend’. Rob Goorhuis koos deze titel voor een korte maar intense compositie, die een inleiding vormt op de twee werken die Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide onder leiding van Bart Deckers tijdens het WMC van 2026 speelde in de 1ste divisie.

Opname: Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide o.l.v. Bart Deckers
WMC 18 juli 2026 - Rodahal Kerkrade

El Choclo, gecomponeerd door Ángel Gregorio Villoldo, geldt als een van de vroegste en meest iconische tangos uit het Argentijnse repertoire. In deze fanfarebewerking van Willem Flisijn krijgt het werk een nieuw, krachtig klankpalet waarin de ritmische spanning, dansante energie en melodische elegantie volledig tot hun recht komen. Deze versie benadrukt zowel de warme lyriek van de oorspronkelijke tango als de robuuste kleuren van de moderne fanfare.

Doggerland, het “Atlantis van de Noordzee”, was ooit een levendig landschap waar rivieren stroomden en mens en dier samenleefden. Mammoeten, neushoorns en Neanderthalers bevolkten een wereld die nu volledig is verdwenen. Een plotselinge klimaatverandering en een verwoestende tsunami maakten een einde aan dit rijk van stilte en ruimte.

Doggerland brengt deze verloren wereld opnieuw tot leven in klanken die geworteld zijn in enneatoniek en hexatoniek.

When asked by the city of Biberist (Switzerland), to compose a piece for its 150th anniversary, Gauthier Dupertuis thought of a frenetic work, possessed with energy and a constant pulsation from the first to the last note. In this sense the composer was inspired by “plasma”, the fourth state of matter (after the solid, liquid, and gaseous states) which makes up, for example, lightning or the sun.

Like a plasma ball, whose colors and shapes constantly vary, the musical material of the work is gradually transformed, both in the rhythmic signatures and harmonies and in its atmospheres: it is the same material, but always under a different shape. Sometimes rhythmic and dancing, sometimes solemn and majestic, or soft and lyrical, the work finds its unity in the omnipresence of an ostinato and similar rhythmic and melodic structure.

Plasma was premiered in September 2024.

Tijdreis is de eerste compositie die Micha Hamel voor fanfareorkest heeft geschreven en kwam tot stand op verzoek van dirigent Tijmen Botma en het Gelders Fanfare Orkest. Tijdreis werd voor het eerst uitgevoerd in de concertreeksToekomstmuziek, met als hoogtepunt de deelname aan het Wereld Muziek concours in 2001. Deze compositie kan gezien worden als een terugblik op het leven van Micha Hamel als componist tot dan toe. Gedurende zijn carri?re heeft de componistveel muziek voor theaterproducties geschreven. In Tijdreis zijn een aantal van deze composities samengevoegd tot een suite. De muziek spreekt dan ook zeer tot de verbeelding. Veel wisselende karakters passeren de revue. vanoperette-achtige fragmenten tot opzwepende, moderne ritmische patronen en harmonieën. Micha Hamel hanteert een voor fanfare-orkest vernieuwend klankbeeld waardoor elk instrument een interessante partij heeft. Tevens wordt het werkgekenmerkt door het vele gebruik van verschillende slaginstrumenten. Voor muzikant en luisteraar is Tijdreis dan ook een welkome aanvulling op het huidige fanfare-repertoire.

Music of the Spheres werd geschreven in opdracht van de Yorkshire Building Society Band, die het stuk in mei 2004 voor het eerst uitvoerde tijdens de European Brass Band Championships in Glasgow.

Het stuk weerspiegelt de fascinatie van de componist voor de oorsprong van het heelal en de kosmische ruimte in het algemeen.

De titel is gebaseerd op een door Pythagoras geformuleerde theorie, die zei dat de kosmos werd geregeerd door dezelfde wetten waarvan hij had ontdekt dat ze de verhoudingen van toonfrequenties in de muzikale toonladder bepalen (‘Harmonia’ in het Oudgrieks, een term die eerder toonladder of stemming betekent dan harmonie – Griekse muziek was homofoon). Pythagoras geloofde verder dat deze verhoudingen correspondeerden met de afstanden van de zes bekende planeten tot de zon, en dat de planeten elk afzonderlijke tonen produceerden die zich combineerden tot een permanente hemelse melodie (die voor ons mensen helaas niet hoorbaar is). In dit werk vormen deze zes tonen de basis van de gedeelten Music of the Spheres en Harmonia.

Het werk begint met een hoornsolo met de naam t = 0, waarmee sommige wetenschappers het moment van de oerknal aanduiden, toen tijd en ruimte ontstonden. Dan volgt een voorstelling van de oerknal zelf, waarbij het gehele universum uitbarst vanuit één enkel punt.

Het volgende, langzame gedeelte, The Lonely Planet, is een meditatie over het ongelooflijke en onwaarschijnlijke samenspel van omstandigheden dat leidde tot de creatie van de Aarde als een planeet waarop leven mogelijk is – en over de constante zoektocht naar andere beschavingen elders in het heelal.

Asteroids and Shooting Stars beschrijft zowel de onschuldige als de gevaarlijke objecten die door de ruimte vliegen en een voortdurende bedreiging vormen voor onze planeet. Het stuk eindigt met The Unknown, waarmee we in het ongewisse blijven over de vraag of onze steeds uitgebreidere verkenning van het universum uiteindelijk zal leiden tot verlichting of vernietiging.

Harrie Janssen liet zich voor zijn werk “Bliss of Solitude” inspireren door het gedicht “I Wandered Lonely as a Cloud” van William Wordsworth. In dit gedicht beschrijft Wordsworth hoe een ontmoeting met een veld vol dansende narcissen een blijvende indruk achterlaat die later, in stilte en afzondering, opnieuw vreugde oproept.

In “Bliss of Solitude”, geschreven voor fanfareorkest en gemengd koor (SATB), vertaalt Janssen dit gegeven naar muziek, met aandacht voor verstilling, herinnering en innerlijke beleving.

De compositie werd geschreven in opdracht van Triple F Collective, een projectmatig fanfare-ensemble van circa 55 professionele en hooggekwalificeerde amateurmusici onder leiding van dirigent Frenk Rouschop, dat zich richt op zowel muzikale kwaliteit als bredere culturele en educatieve doelen.

Unlike the compositions Johan de Meij wrote for symphonic band (Symphony nr. 1 The Lord of the Rings, Loch Ness, Aquarium etc.) his first work for fanfare band has no programmatic title. The name Pentagram (five-pointed star) only relates to the structure of the piece, on the one hand because it consists of five movements, on the other hand because the main theme is built out of five notes. (But not a pentatonic scale, as the title might lead one to suspect.) The movements are thematically connected and merge into one another uninterruptedly, drawn in one line, like a pentagram. The five movements are: I Introduction II Capriccio III Song without words IV Alla Marcia V Finale Through the various ages the notion pentagram has had several meanings. The Pythagorean called it the "Pentalpha", the Celtic priests "Druids' foot". Other designations are "Seal of King Salomon" and "Gobelin cross" during the Middle Ages. The main symbolic value of the pentagram is that of the 'calamity averting sign'. The devil and other evil spirits are seriously hindered in their activities by the pentagram. At least, that is what Goethe claims in his "Faust", as Mephistopheles cannot cross the threshold while seeing a pentagram on a door. For the same reason gravestones are frequently provided with a pentagram.

De pasodoble Puenteareas ging in première op 20 oktober 1929 als eerbetoon aan de geboortestad van de componist. Later zal deze pasodoble worden erkend als de authentieke Galicische pasodoble.

“Die Lustigen Dorfschmiede” (The Jolly Village Smiths) is een van de vele marsen die Julius Fučík gecomponeerd heeft. Bij de dagelijkse wandeling door het dorp Gleisdorf hoorde Julius Fučík de smid steevast hameren op zijn aambeeld. Dat inspireerde de componist tot het schrijven van deze mars.
Laat ook uw slagwerkers, als een ware dorpssmid, hameren op het aambeeld bij het spelen van deze mars!

Door componist Arend Gerds geschreven in opdracht van Concordia Oldebroek, als inspeelwerk voor het Wereld Muziek Concours 2017.

Geïnspireerd op Psalm 68.

Verplichte werk 4e divisie Fanfare - Gouden Spiker Festival 2019

De compositie Tinco van Rob Goorhuis werd geschreven voor het Gouden Spiker Festival 2019.
In dit werk worden herinneringen opgehaald aan Tinco Lycklama, de Friese jonker in de Oriënt. Tinco Lycklama à Nijeholt werd in 1837 geboren in het Friese Beetsterzwaag als eerste zoon in een puissant rijk adellijk gezin.

from The last of the Mohicans

De titel is een verwijzing naar een van de markantste figuren in de historie van het Limburgse plaatsje Nunhem: priester-schilder Jean Adams. De delen in de compositie zijn afgeleid van de biografie over Jean Adams door Paul Haimon. Een aanwinst in het fanfare repertoire!

Deel 1: learn to see the right proportions.

In de periode dat Adams tekenleraar was op de scholen van Rolduc, van 1923 tot 1936, gaf hij zijn leerlingen als opdracht te leren zien, en als levenswijsheid dat alles een kwestie is van de juiste verhoudingen, de kunst maar ook de levensstijl.

Deel 2: sunday-afternoon service on the Saint Servaasmountain.

Van 1939 tot 1953 was Adams pastoor van de Servaasparochie Nunhem. Behalve dat hij de parochie als pastoor door de oorlogsjaren heen leidde, zette hij zich zeer in voor de Servaasverering. Met name de Servaasprocessie en de godsdienstige zondagmiddag bijeenkomsten aan de Servaasberg werden door hem in ere gehouden. In het in 1946 verschenen boek “De oude appelboom” beschrijft Adams zo’n Servaasoefening.

 Deel 3: the glory of the little things in life.

Als pastoor van Nunhem boodschapte hij aan zijn dorpsgenoten de glorie van de kleine dingen, die zich gehoorzaam aan hun natuur invoegen in een groots verband. Toen hij in Ell als schilder werkte, was de boodschap het schilderij zelf, het kon een mystieke innige Ichtus zijn, of een landschap bij Gemenos, of een mandje met drie appels.

Het muzikale materiaal van de compositie is geënt op 6 tonen die corresponderen met de letters uit de naam Nunhem.

Het Zwanenmeer is een van de beroemdste en meest geprezen balletten van de 19e eeuw. Het werd gecomponeerd door Tsjaikovski in 1875-76 en werd voor het eerst opgevoerd in 1877 in het Bolshoi theater in Moskou, maar was een complete mislukking. Pas na de dood van de componist boekte het ballet eindelijk succes, met een nieuwe enscenering in Sint-Petersburg in 1895.

Deze scène is een van de bekendste muzikale scènes, en ook in dit arrangement wordt het prachtige openingsthema aan de hobo (resp. Sopraan Saxofoon) toevertrouwd. De instrumentatie is ontworpen om zoveel mogelijk dezelfde kenmerken van de originele orkestinstelling te behouden, maar geeft tegelijkertijd de voorkeur aan de eigen sound van het orkest.

De vocale muziek uit het renaissance tijdperk heeft iets ongrijpbaars en heeft over de eeuwen heen nog steeds veel muzikale zeggingskracht. Dit inspireerde componist Arend Gerds. Hij schreef een compositie met als uitgangspunt vocale muziek van John Dowland (1563 - 1623) en Tomás Luis de Victoria (1548 - 1611).

In het werk zijn variaties op bepaalde thema's en combinaties van bepaalde thema's te horen die afkomstig zijn van de muziek van de eerder genoemde componisten. Daarnaast bevat het werk speelse en dans-achtige delen waarin thema's worden verwerkt tot nieuw klankmateriaal. De compositie werkt toe naar een groots slotgedeelte, waarin het samenkomen van thematisch materiaal en de klankkleuren van de fanfare tot een muzikaal hoogtepunt leiden.

Maak kennis met de dubbelkorigheid in San Marco. Een muzikale structuur waarbij twee koren/orkesten tezamen of afwisselend naar elkaar toe musiceren. Deze techniek met cori spezzati zou voor het eerst zijn toegepast in de 16e eeuw door de componisten Adriaan Willaert en Giovanni Gabrieli in de San Marcobasiliek (stadsdeel San Marco) te Venetië. 

Feike van Tuinen schreef deze ‘speelmuziek’ met name voor de lagere divisieorkesten. Het scherp koperkwartet (echokoor)neemt bijvoorkeur plaats op een galerij. Hierdoor ontstaat er een mooi echo effect. Qua thematiek zijn de echo’s van verschillende Psalmmelodieën hoorbaar.

Thema uit "El Amor Brujo" van Manuel de Falla